سلام و عرض ادب :|

خب، یکی از دلایلی که من اینجا رو برای نوشتن انتخاب کردم این بود که میتونستم ناشناس باقی بمونم. میدونی؟ خیلی حرفا هست که حتی به نزدیک ترین دوست و رفیقاتم نمیتونی بزنی، برفرضم که زدی، کسی درکت نمیکنه، کسی برات دل نمیسوزونه! وقتی اینجا مینویسم نگران نیستم کسی از رازم سردربیاره، حرفامو بشنوه و درددلامو جای دیگه بازگو کنه .. خلاصه که میخوام اینجارو خونه ی دوم ذهنم بدونم! بی مزاحم، بی دردسر، پر از حرف و گلایه. سلام ذهن دوم من.